Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2015/16028 E. 2016/13373 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Olay tarihinde, gündüz vakti idaresindeki minibüs ile geçiş üstünlüğü kuralına riayet etmeyerek tali yoldan ana yola kontrolsüzce çıkması sonucu bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir, bir kişininde vücudunda kırık oluşacak şekilde yaralanmasına neden olan asli kusurlu sanık hakkında; TCK’nın 61/1 ve 22/4. maddelerinde öngörülen failin kusuru, yaralı sayısı, suçun işleniş biçimi ile işlendiği yer ve zaman ölçütleri nazara alınarak, TCK'nın 3/1. maddesi gereğince fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde asgari hadden uzaklaşılarak hak ve nasafete uygun surette temel cezanın tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, mahkumiyet kararının kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 14.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.