Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2015/14533 E. 2017/1714 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal Hüküm : CMK 223/2-a maddesi gereğince beraat Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafında temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 31/10/2013 tarihi yerine 10/03/2014 tarihinin yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir Sanığın kimlik bilgilerinin ve şifresinin öğrenilerek sanık adına doktor olan katılan ... adına değişik zamanlarda randevu alındığının öğrenilmesi üzerine, sanığın katılan ...’yı telefon ile arayıp konuştukları ve bu konuşma sırasında katılanın yapılan işlemleri diğer doktor olan katılan eşi ... tarafından hastanede kendisine boş zaman oluşturmak için randevu işlemi yapıldığını, akşam mesai bitiminde ise bu kayıtların silindiğini beyan ettiği ve sanığında daha sonra toplanması imkansız olan itiraf niteliğindeki bu konuşmaları katılan ...’nın bilgisi ve rızası dışında kayıt altına aldığı ve bu kayıtları Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı'na verdiği olayda; Konuşma içeriklerini üçüncü kişi ya da kişilerle paylaştığı ve/veya çoğaltarak dağıttığına ilişkin hakkında bir iddia ileri sürülmeyen sanığın, katılanların görevi sırasında işlemiş oldukları usulsüzlüğü ispatlama amacını taşıyan eyleminde, hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle hareket etmediği anlaşılmakla, yerel mahkemece sanığın beraatine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiş olup; Yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin, eksik inceleme sonucu sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA 06.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.