Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2015/14443 E. 2017/1327 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : Beraat Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanıkların taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin kusura, ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; Hükmün gerekçesinde sanıkların kusursuz olduğu kanaatine varılarak beraatine hükmedilmesine rağmen, hüküm fıkrasında "yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle" gerekçesi ile sanıkların beraatine karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 1. bendindeki "sanıkların atılı suçu işlediğine dair soyut iddia dışında, her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli, inandırıcı delil elde edilemediğinden, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle sanıkların CMK’nın 223/2-e bendi gereğince ayrı ayrı BERAATLERİNE" ibaresinin çıkarılarak “suç açısından kusurlarının bulunmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca” şeklinde değiştirilmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.