Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2014/22281 E. 2014/25455 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/4, 22/3, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: CMK'nın 42 maddesi uyarınca temyiz ve eski hale getirme talebi içeren dilekçe hakkında karar verme yetkisinin Yargıtay'a ait bulunduğu anlaşılmakla, 21.08.2014 tarihli eski hale getirme ve temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararların hukuki değerden yoksun bulundukları belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın yokluğunda verilen hüküm, soruşturma ve kovuşturma aşamalarında müdafii bulunmayan sanığın, mernis adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesi uyarınca 23.08.2013 ve 22.04.2014 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafiinin, 08.08.2014 ve 12.08.2014 tarihleri arasında sanığın iş göremezlik raporu bulunduğu ve hükümden 13.08.2014 tarihinde infazın tebliği ile haberdar olduğu gerekçesi ile eski hale getirme talebinde bulunduğu, yapılan tebligatın usulüne uygun olduğu, bu nedenle eski hale getirme talebinin yerinde ve geçerli olmadığı değerlendirilmekle; Sanığa 23.082013 ve 22.04.2014 tarihlerinde tebliğ edilen hükmü, müdafiin CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 21.08.2014 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin REDDİNE, 11.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.