Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/5788 E. 2013/27012 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 51/1-3. maddeleri gereğincemahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre mahalli Cumhuriyet Savcısının, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1-Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, yaralanma derecesi, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerektiği, sanığın tam kusurlu olduğunun teknik verilere dayalı olarak mahkemece de kabul edildiği somut olayda, şikayetçi olan bir kişinin nitelikli derecede yaralanmış olduğu hususu dikkate alındığında, şikayetçinin yaralanma derecesi ve sanığın taksirinin yoğunluğu gözetilerek, alt sınır aşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza yerine, alt sınırdan ceza tayini, 2-Dosyada bulunan Cumhuriyet Üniversitesi Sağlık Hizmetleri Araştırma ve Uygulama Hastanesi'nin 05/11/2009 tarihli raporunda, şikayetçinin, duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına veya yitirilmesine neden olup olmadığının altı ay sonra yapılacak kontrol muayenesi sonucunda değerlendirilebileceği belirtilmiş olmasına karşın, şikayetçinin yaralanması ile ilgili olarak kat-i rapor alınmadan, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, 3-TCK'nın 89/1. maddesinde, taksirle başkasının vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan kişinin, üç aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezası ile cezalandırılacağı belirtilmiş olmasına karşın, sanık hakkında temel ceza tayin edilirken, hapis cezasının "90 gün" olarak tayini, Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.