Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/456 E. 2013/7106 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Taksirle yaralama suçundan sanıklar ... ve ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/1, 89/2-b, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmalarına dair Karşıyaka 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 24/09/2012 tarihli ve 2009/489 esas, 2012/1254 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi. Dosya kapsamına göre; 1- Taksirle yaralama suçunun takibi şikâyete bağlı olsun veya olmasın 5560 sayılı Yasanın 24. maddesi ile değişik Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesine göre uzlaşma kapsamında kaldığı, uzlaşmanın ise bir kovuşturma şartı olduğu nazara alınarak 5271 sayılı Yasa'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca, uzlaşmanın mahiyeti ve uzlaşmayı kabul veya reddetmesinin hukukî sonuçları da anlatılmak suretiyle usulüne uygun uzlaştırma işlemi yapılması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde, 2- Sanıkların taksire dayalı eylemleri nedeniyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının varlığı veya yokluğu tartışılmadan, "cezanın caydırıcı etkisini göstermesi bakımında bir ceza tayini gerekli görüldüğü" şeklinde hukukî olmayan gerekçe ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 03/12/2012 gün ve B.03.0.CIG.0.00.00.04-105-35-8348-2012/17644/68086 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.12.2012 tarih ve 2012/303878 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla; Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine ve oluşa göre, katılan ...'in, sanık ...'nın müteahhidi, diğer sanık ...'nun da şantiye şefi olduğu inşaatta işçi olarak çalıştığı, olay günü saat 16:30 sıralarında işin devamı sırasında, inşaatta yeterli aydınlatmanın olmaması ve gerekli iş güvenliği tedbirlerinin alınmaması nedeniyle merdiven boşluğuna basarak aşağı düştüğü ve ayağında 4. derece kırık meydana gelecek şekilde yaralandığı, soruşturma ve kovuşturma aşamasında aldırılan iş güvenliği bilirkişilerinin raporlarına göre, kazanın oluşumunda, inşaatta gerekli iş güvenliği tedbirlerini almayan sanıkların kusurlu olduklarının belirtildiği, katılanın olay nedeniyle sanıklardan şikayetçi olduğu, soruşturma aşamasında Kollukta verdiği 24.02.2009 tarihli beyanında da şikayetçi olduğunu ve uzlaşmak istediğini beyan ettiği, sanıklardan ...'nın ise Karşıyaka Cumhuriyet Savcılığında verdiği 21.04.2009 tarihli ifadesinde, atılı suçlamayı kabul etmeyerek uzlaşmak istemediğini beyan ettiği; sanık ...'nun da aynı savcılıkta alınan 01.04.2009 tarihli beyanında, atılı suçlamaya kabul etmediğini beyan ettiği, bu sanığın uzlaşmaya ilişkin beyanının alınmadan sanıklar hakkında Taksirle Yaralama suçundan kamu davası açıldığı, yargılama sırasında da, katılanın sanıklar hakkındaki şikayetinin devam ettiği, katılan ile sanık ... arasında aynı olaydan kaynaklanan tazminat davasına ilişkin Karşıyaka 1. İş Mahkemesinin 2009/514 esas sayılı dava dosyasının derdest olduğu ve ceza davasının duruşması sırasında Mahkemece incelendiği, katılanın her iki sanık hakkında da şikayetçi olduğu, dosya kapsamına göre, taraflar arasında uzlaşmanın sağlanmadığı ve katılanın olaydan kaynaklanan maddi zararlarının sanıklar tarafından giderilmediği, sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümleri uygulanmayarak mahkumiyet hükmü tesis edilmesinin oluşa ve dosya kapsamına göre uygun düştüğü, bu nedenle Karşıyaka 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 24/09/2012 tarihli ve 2009/489 esas, 2012/1254 sayılı kararında isabetsizlik görülmediği anlaşılmakla, Kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 21.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.