Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/4429 E. 2013/24731 K.

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan suça sürüklenen çocuğun beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Şikayetçi olduğunu beyan etmesine rağmen katılma hakkı kendisine hatırlatılmayan şikayetçinin, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçta zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, yaralanması nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan şikayetçinin 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede; 5237 sayılı TCK'nın 89. maddesinin 1. fıkrasındaki "Taksirle başkasının vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan kişi, üç aydan bir yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır." şeklindeki düzenleme karşısında, katılanın olaydan hemen sonra mağdur sıfatıyla Devlet Hastanesi acil servisine götürüldüğü, burada yapılan muayenesinde bilincinin açık ve genel durumunun iyi olduğu, tıbbi müdahale gerektiren patolojik bulgu tarif edilmediği anlaşılmakta ise de, katılanın tüm aşamalarda olay sebebiyle yaralandığına ilişkin değişmeyen ifadeleri ve tüm dosya kapsamından, katılanın TCK'nın 89/1. maddesi kapsamında vücuduna acı verecek şekilde etkilendiğinde tereddüt bulunmadığı, sanığın kullandığı araçla seyrederken kavşağa geldiğinde sola dönmek için önüne manevra yapan katılanın içinde bulunduğu araca kavşağa yaklaşırken aracının hızını ayarlanmadığından dolayı çarparak üzerine atılı taksirle yaralama suçunu işlemiş olduğu anlaşılmakla, mahkemece hatalı gerekçeler ile yazılı şekilde hüküm tesisi Kanuna aykırı olup, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA 06.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.