Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/4350 E. 2013/23749 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/1-2-b,62/1,52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Hüküm fıkrasında, sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının günlüğü 50 TL üzerinden paraya çevrilmesine karar verilip, hükmün gerekçe kısmında “50 TL” ibaresinin sehven yazıldığı, sonuç cezanın doğru olduğu belirtilmiş ise de; kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında 225 gün karşılığı adli para cezasının paraya çevrildiken sonra sonuç ceza miktarının rakamla “4500 TL”, yazı ile “onbeşbin TL” şeklinde hesaplanarak çelişkiye neden olunması, Kabule göre de; TCK'nın 52/2 maddesinin sanık hakkında uygulanması sırasında sanığın şahsi ve ekonomik hallerinin göz önünde bulundurulması gerektiği gözetilmeksizin emekli olduğunu ve aylık 700 TL geliri bulunduğunu beyan eden ve dosya içeriğine göre başkaca mal varlığı bulunduğuna dair delil bulunmayan sanık hakkında tayin edilen cezanın günlüğü 50 TL üzerinden paraya çevrilmesi suretiyle fazla cezla tayini Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.