Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/3950 E. 2013/25514 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 52/2-4. maddeleri gereğincemahkumiyet. Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın sabıkasının olmaması ve duruşmalara yansıyan olumsuz bir durumunun bulunmaması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 62. maddesinde düzenlenen takdiri indirim düzenlemesinin uygulanması ve TCK'nın 53/6. maddesinde düzenlenen sürücü belgesinin geçici süreliğine geri alınması düzenlemesinin uygulanmaması yerinde görüldüğünden, yine karar başlığında katılan ... vekilinin gösterilmemiş olmasının mahallinde giderilebilir bir eksiklik olduğu anlaşıldığından, tebliğnamede bu yöndeki bozma öneren düşüncelere iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin kusur kabulü ile ceza uygulamasına, katılan vekilinin ise sanığa verilen cezanın yetersiz olduğuna ve lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1-Sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesine rağmen, gerekçe kısmında temel cezanın asgari hadden tayin edildiğinin açıklanması suretiyle gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişkiye neden olunması, 2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi, 3-Kendisini vekille temsil ettiren katılan ... lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, katılan vekili ile sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13/11/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.