Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/3561 E. 2013/23647 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç :Taksirle yaralama, Trafik güvenliğini tehlikeye sokma Hüküm :Taksirle yaralama suçundan; TCK'nın 89/1, 89/2 (b,e), 22/3, 52, 52/4. maddeleri gereğince mahkûmiyet Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan; TCK'nın 179/2-3, 50/1-a, 52, 52/4. maddeleri gereğince mahkûmiyet Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından sanığın mahkûmiyetine ilişkin hükümler, sanık ve Üst Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ertelemeye, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, eksik incelemeye, sair nedenlere; üst Cumhuriyet savcısının sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1.) Sanığın 164 promil alkollü şekilde kullandığı otomobil ile yaralamalı trafik kazasına sebebiyet verdiği, TCK'nın ''Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma'' başlıklı 179. maddesinin 3. fıkrasında alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle emniyetli bir şekilde ... sevk ve idare edemeyecek olan kişinin ... kullanma halinin suç olarak düzenlendiği, maddede belirtilen suçun tehlike suçu olup, somut olayda ise müştekinin yaralanmış olması sebebiyle zarar suçunun oluştuğu dikkate alındığında; sanığın yalnızca taksirle yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmesiyle yetinilmesi gerektiği halde ayrıca trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan da mahkûmiyetine karar verilmesi, 2.) Uzlaşma kapsamında olan taksirle yaralama suçuyla ilgili olarak soruşturma aşamasında, 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi uyarınca sanıkla müşteki arasında uzlaştırma işlemi sağlanmadan kamu davası açılması, yargılama aşamasında da aynı Kanunun 254. maddesi uyarınca bu eksikliğinin giderilmemesi, 3.) Sanık hakkında hükmolunan temel cezanın bilinçli taksir nedeni ile TCK'nın 22/3. maddesi ile arttırılmasından sonra TCK'nın 89/2. maddesinin uygulanması gerekirken, TCK'nın 22/3. maddesinin 89/2. maddesinden sonra uygulanması suretiyle TCK'nın 61/2. maddesine aykırı davranılması, 4.) Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/2-c maddesine aykırı davranılması, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.