Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/2517 E. 2013/25345 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle Öldürme Uygulama : TCK'nın 85/1, 62, 50, 52, 52/4, 53/son maddeleri uyarınca mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, suçun bilinçli taksirle işlendiğine ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiğine yönelik temyiz itirazlarının reddine; ancak, 1- Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerektiği gözetilmeden, kazanın oluşumunda asli kusurlu olan ve mahkeme tarafından da kusuru bu şekilde kabul edilen sanığın yönetimindeki traktör ile olay mahalli olan dört yönlü kavşağa geldiğinde karşı yol bölümünü yeterince kontrol etmeden, zamanında ve yeterli mesafeden dönüş işaretini vermeden, kontrolsüzce sola yönelerek karşı yol bölümünü kullanarak kavşak alanında dönüşe geçtiğinde, karşı istikametten düz seyirle gelen motosiklet sürücüsünün kavşağa hızlı yaklaşıp duramayarak, şeridini kapatan traktöre çarptığı ve neticesinde motorsiklet sürücüsünün hayatını kaybettiği kaza nedeniyle, asli kusurlu sanık hakkında temel ceza belirlenirken, 5237 sayılı TCK'nın 22/4 ve 61. maddelerindeki ölçütler de gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılması yerine yazılı şekilde asgari hadden ceza tayini, 2- Gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi, 3- CMK'nın 324/2. ve 325/1 maddelerine aykırı olacak şekilde sanığın yargılama giderlerinden sorumlu olacağının hükümde gösterilmemesi, Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince,isteme aykırı olarak, BOZULMASINA, 12.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.