Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/2024 E. 2013/22666 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle Yaralama Hüküm : TCK'nın 89/4, 22/3, 51, 51/3. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın alkollü olarak ... kullanarak karıştığı trafik kazası sonucu iki kişinin yaralanmasına neden olduğu olayda, sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 179/3. maddesindeki trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu ile 89. maddede yaptırıma bağlanan taksirle yaralama suçunun oluştuğu ancak, 179/3. maddedeki suçun tehlike, 89. maddedeki suçun zarar suçu olduğu, zarar suçunun oluştuğu ahvalde sanığın taksirle yaralama suçundan cezalandırılarak trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerektiği gözetilmeden beraat kararı verilmiş ise de bu husus sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan beraat kararı verilen sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği yönünde bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanığın kazadan 1 saat kadar sonra yapılan ölçüme göre 0,85 promil alkollü halde idaresindeki araçla seyir halinde iken direksiyon hakimiyetini kaybetmesi ve orta refüje çarparak takla atması sonucu ... içinde bulunan katılan ...'ın vücudunda kemik kırığı oluşacak, mağdur ... ise basit tıbbi müdahale giderilebilir şekilde yaralandıkları; bilinçli taksirle işlenmesi durumunda basit tıbbi müdahale ile giderilebilir yaralanma ile sonuçlanma hali de dahil olmak üzere sanığın üzerine atılı taksirle yaralama suçunun, 5237 sayılı TCK'nın 89/5. maddesi uyarınca takibinin şikayete tabi olduğu, mağdur ...'un şikayetçi olmamaması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabule göre de; 1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (b) bendinde yer alan "suçun işlenmesinde kullanılan araçlar" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi, 2- Kendisini vekaletnameli vekil ile temsil ettiren katılan lehine avukatlık ücretine hükmedilmemesi; Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.