Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/1948 E. 2013/23332 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 2-b maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: TCK’nın 89/1, 89/2-b. maddelerinde düzenlenen taksirle yaralama suçuna bakmakla görevli mahkemenin 5235 sayılı Kanunun 10. maddesi gereğince Sulh Ceza Mahkemesi olduğu gözetilmeyerek, görevsizlik kararı verilmeyip yargılamaya devamla karar verilmiş ise de, yargılamanın sanık açısından dava güvenceli olan üst dereceli Asliye Ceza Mahkemesi tarafından yapılması nedeniyle bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, cezanın ertelenmesi gerektiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin ve mahalli Cumhuriyet Savcısının sair temyiz itirazlarının reddine ancak; Katılanın olay nedeniyle omzunda çıkık oluşacak şekilde yaralanmasının vücudunda kırık meydana gelecek şekilde yaralanma olarak kabul edilemeyeceği dikkate alınmadan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesi gereğince belirlenen cezada 89/2-b. maddesi gereğince arttırım yapılması suretiyle fazla cezaya hükmolunması, Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 2. paragrafının çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.