Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/1930 E. 2013/22255 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b-e, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafii ve katılanlar vekilinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi, 2-Sanığa ait sürücü belgesinin suç tarihi itibariyle geçerli olup olmadığı araştırılmadan hüküm kurulması, 3- Kabule göre de, a-5271 sayılı CMK’nın 5728 sayılı Kanun’un 562. maddesiyle değişik 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği gözetilmeden, daha önce sabıkası bulunmayan ve mağdur ile uzlaşmak isteyen sanık tarafından giderilmesi gereken somut zarar miktarının dosya kapsamında tespit edilmediği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarih ve 2009/250-13 sayılı kararı doğrultusunda mağdurun basit bir hesapla olay sebebiyle uğradığı zararın tespit edilerek, sanığa, bu zararı karşılaması hususunda imkan tanınıp, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin düzenleme gereğince; suçun niteliği, hükmolunan cezanın türü gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken “ söz konusu kaza nedeniyle mağdurda yarattığı psikolojik etki, kırığın niteliği de dikkate alınarak maddi ve manevi tazminat yönünde anlaşılması halinde dahi mağdurda meydana gelen zarar hiçbir şekilde giderilemeyecek nitelikte bulunduğundan” şeklindeki yetersiz gerekçe ile 5271 sayılı CMK’nın 5728 sayılı Kanun’un 562. maddesiyle değişik 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin uygulanmamasına karar verilmesi, b-Sanık hakkında tayin edilen cezanın ertelenmesi hususunda değerlendirme yapılırken, sanığın ilerde bir daha taksirle yaralamaya sebebiyet vermeyebileceği yönünde kanaat hasıl olduğu belirtilmiş olmasına karşın, tayin edilen cezanın ertelenmemesine karar verilerek, hükümde çelişki oluşturulması, Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi