Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/17309 E. 2014/1441 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle Yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-e, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesi gereğince verilen temel cezanın, katılandaki yaralanmanın kemik kırığına ve yaşamını tehlikeye sokacak bir duruma neden olması yanında duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olması sebebiyle 89/3-b maddesi gereğince bir kat arttırılması gerektiği gözetilmeden, TCK nın 89/2-e maddesi gereğince arttırım yapılması suretiyle sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması; yine TCK'nın 50/2. maddesinin ''suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hâllerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adlî para cezasına çevrilmez'' şeklindeki hükmüne ve 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilmesine rağmen sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 24.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.