Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/1492 E. 2013/19846 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : Beraat Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanığın idaresindeki araçla gündüz, meskun mahalde, tek yönlü yolda, gidiş istikametine göre, solundaki orta refüjden inerek karşı yöne geçmeye çalışan mağdura çarpması sonucu, vücudunda 4. derece kırık oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda, kusurunun bulunmadığı tespit ve kabul edilmesi karşısında sanık hakkında; yüklenen suç açısından kusurunun bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, “sanığın atılı suçu işlediği hususunda şüphe doğduğu anlaşılmakla” şeklindeki gerekçeyle beraat hükmü kurulması, Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, gerekçenin son fıkrasındaki ve hüküm fıkrasının birinci bendinde yer alan “sanığın dosyada cezalandırılmasına yeter ölçüde kesin ve inandırıcı delil olmadığı bu nedenle sanığın atılı suçu işlediği hususunda şüphe doğduğu” ibareleri çıkarılıp yerlerine, "yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmaması" nedeniyle CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince BERAATİNE", ibaresi yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.