Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/12339 E. 2013/18961 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Uygulama : TCK'nın 89/1, 22/3. maddeleri uyarınca mahkumiyet Dairemizce verilen 26.02.2013 gün ve 2012/14118 Esas ve 2013/4519 sayılı karara, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, sanığın olay anında 0,33 promil oranında alkollü olduğu,bu alkol oranının sanığın bilinçli taksirle hareket ettiğinin kabulü için yeterli olmayacağı ancak, sanığın gece saat 01.00 sıralarında hızlı bir şekilde ... kullanarak kaza mahallinde "dur" trafik levhasını dikkate almayarak katılanın içerisinde bulunduğu ticari araca çarpıp kazanın oluşumuna asli ve tam kusuruyla sebebiyet verdiği, kazada ticari taksi sürücüsünün ve katılanın herhangi bir kusurunun olmadığı, sanığın,aracını süratli bir şekilde kullanması, trafik levhasını dikkate almaması ve düşük oranda olsa da, alkollü olarak ... kullanıp her an trafik kazasına sebebiyet vereceğini ön gördüğü halde neticeyi istemeyip, anlatılan şekildeki davranışları ile kazanın oluşumuna bilinçli taksir yoluyla sebebiyet verdiği gerekçesiyle sanık ...'ın TCK'nın 89/1 md.,22/3 md., uyarınca cezalandırılmasına ilişkin, İzmir 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 14/04/2010 gün ve 2009/1248 Esas. 2010/651 Karar sayılı kararının usul ve kanuna uygun olduğu düşüncesiyle,mahkumiyetine ilişkin hükmün bozulmasına ilişkin Dairemiz kararına itiraz edilmekle, 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine 02.07.2012 gün ve 6352 sayılı Kanunun 99. maddesine eklenen 3. fıkra uyarınca itiraz konusu değerlendirildi; İncelenen dosyada, mahkemenin 14.04.2010 tarihli karar ile, sanığın olay anında 134 promil alkollü olduğu ve dur trafik levhasını ciddi uyarı kabul etmemesi gerekçesiyle hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 89/1 ve 22/3 maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasına ve sanığın müştekinin talep ettiği maddi zararları da gidermediği, duruşmada da pişmanlığını gösterir herhangi bir davranışına rastlanmadığı nedeniyle CMK'nın 231. madde hükmünün uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği, Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonunda; olaydan 15 dk sonra yapılan ölçümde 33 promil alkollü oludğu tespit edilen sanık hakkında Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, 33 promil alkollü olduğu tespit edilen sanık hakkında dosya kapsamına böyle bir tespitin yapılmadığı, mahkemece başka bir belge ve rapora dayanmadan sanığın 134 promil alkollü olduğunun kabulünün dosya kapsamına uygun olmadığı ve sanığın alkol oranı dikkate alındığında sadece dur levhasına uymama davranışının bilinçli taksirin koşullarını oluşturmadığının gözetilmemesi nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiş olmakla; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, dairemizce verilen 26.02.2013 gün ve 2012/14118 Esas ve 2013/4519 sayılı kararın kaldırılmasına ilişkin talebi yerinde görülmediğinden konunun Yargıtay Ceza Genel Kurulunca sonuca bağlanmasının daha uygun olacağı anlaşıldığından, dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.