Yargıtay · 12. Ceza Dairesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/12332 E. 2013/15584 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2013/12332
- Karar No
- 2013/15584
- Karar Tarihi
Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 179/2, 62/2, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet Dairemizce verilen 15.02.2013 gün ve 2013/5910 Esas, 2013/3360 Karar sayılı karara Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca itiraz edilmekle, 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine 02/07/2012 gün ve 6352 sayılı Kanunun 99. maddesine eklenen 3. fıkra uyarınca itiraz konusu değerlendirildi; İncelenen dosyada, Emet Sulh Ceza Mahkemesi'nin 13.04.2010 tarih, 2010/6 Esas,2010/54 Karar sayılı kararı trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine hükmedildiği, Dairemizin itiraza konu ilamı ile,sanığın adli sicil kaydına konu ilamın tekerrüre esas teşkil edebileceği görüşü ile tebliğnamedeki buna yönelik bozma öneren görüşe iştirak edilmeyerek sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde TCK nın 53.maddesinin 3. fıkrasına aykırılık olduğu kabul edilerek anılan hükmün düzeltilerek onanmasına karar verildiği anlaşılmakla; Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE, 2-15.02.2013 gün ve 2013/5910 - 2013/3360 sayılı düzeltilerek onama kararının kaldırılmasına; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve taktirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ile Mahalli Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; a) Sanığın adli sicil kaydında görülen ve tekerrüre esas alınan hükümlülüğünün, kesin adli para cezasına ilişkin olması sebebiyle tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi, b) Sanığın TCK'nın "53. Maddenin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından "koşullu salıverilmesine kadar" diğer kişiler yönünden ise, "hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar" karar verilmek gerektiği gözetilmeden 53. maddenin (3) numaralı fıkrasına aykırılık oluşturulması, Kanuna aykırı olup, sanık ile Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin 8. paragrafın hüküm fıkrasından çıkartılması, yine hükümden 53. maddesinin 1. uygulanmasına ilişkin bölümdeki "c bendindeki hakkından ise şartlı tahliye anına kadar mahrum bırakılmasına" ibaresi çıkartılarak, aynı bölüme "sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde belirtilen haklardan, kendi alt soyu açısından aynı kanun 53/3. maddesi gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişiler bakımından 5237 sayılı TCK'nın 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ibaresi eklenmesi suretiyle sair yönleri usül ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.