Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/9905 E. 2013/2414 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle Yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b, 22/3, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince verilen hükmün açıklanması Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;ancak; 1-Olay tarihinde gündüz vakti sanığın idaresindeki otoyla meskun yer dışında orta refüj ile bölünmüş tek yönlü,çift şeritli hafif eğimli yolda seyri sırasında arkadan gelen trafiği kontrol etmeden sola dönmek istediği sırada aynı yönde gelen motosikletli mağdurun önünü kapatmak suretiyle çarpışmaları sonucu meydana gelen olaydan 18 dakika sonra alınan rapora göre 51 promil alkollü olduğu anlaşılmış olup;sanığın sola doğrultu değiştirme manevrasını hatalı yapması sebebiyle olayın meydana geldiği,bu nedenle alkol miktarı da gözetildiğinde, bilinçli taksirin unsurlarının oluşmadığı olayda bilinçli taksir unsurlarının oluştuğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması; 2-Mağdurun;yargılamanın bütün aşamalarında sanıktan şikayetçi olmadığını belirtmesi karşısında;sanığın hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi, Kabul ve uygulamaya göre de; 1-5237 sayılı TCK'nın 61/2. maddesine aykırı olarak, 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesinin aynı Kanunun 89/1. maddesi gereğince belirlenen temel cezadan sonra uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 2-Sanık hakkında hükmedilen gün adli para cezasının hesaplanması sırasında hesap hatası sonucu 180 gün karşılığı 3600 TL ye hükmedilmesi yerine 183 gün karşılığı 3660 TL ye hükmedilmesi; 3-Suç tarihi itibariyle sürücü belgesi bulunmayan sanık hakkında TCK'nın 53/6 maddesi gereğince sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi; Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.