Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/9230 E. 2013/1582 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; TCK'nın 89/1, 62/1, 50/1-a, 52; maddeleri uyarınca mahkumiyet 2- Sanık ... hakkında; TCK'nın 89/4, 62/1, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan-sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Katılan-sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyizde; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanıkların kusura ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince; 1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" kıstası uygulanamayacağı dikkate alınmaksızın, temel cezanın belirlenmesinde amaç ve saikin gerekçe olarak gösterilmesi, 2- Asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına sebebiyet veren sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek, temel cezanın tayininde alt sınırdan fazla uzaklaşılmak suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi, 3- Hapis cezası ile para cezasının seçimlik olarak düzenlendiği TCK’nın 89/1. maddesi gereğince hapis cezası tercih edilerek uygulama yapılması karşısında, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeyerek TCK’nın 50/2. maddesine muhalefet edilmesi, Kanuna aykırı olup, katılan-sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.