Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/7642 E. 2013/1892 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 51/1-3, 63 maddeleri uyarıncamahkumiyet Tebliğname Düşünce : Bozma Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 216/3. maddesinde hükümden önce, hazır bulunan sanığa son sözün verilmesi gerektiği düzenlenmiş ve mahkemece sanığın esas hakkındaki savunması alındıktan sonra duruşmanın bitirilmiş olması, fıkradaki son sözden maksadın son konuşan tarafın sanık olması gerektiğinin anlaşılması karşısında buna ilişkin tebliğnamedeki (1) nolu, 5237 sayılı TCK’nın 50 ve 51. maddelerinin her ikisinin de kişiselleştirme kurumu ve birbirlerine önceliklerinin bulunmaması ve birinin diğerine göre daha lehe olduğunun ilke olarak ileri sürülemeyecek olması, lehe - aleyhe durumunun ancak somut olaydaki şartlar dikkate alınmak suretiyle belirlenmesi gerektiği, sanık müdafinin son celsede lehe hükümleri ve ertelemeyi talep etmiş olması ve mahkemenin de talep gibi karar vermiş olması; TCK'nın 62. maddesinin uygulanıp uygulanmaması yönünden ise, mahkemece, olayda takdiri indirim nedenlerinin bulunmadığı kabul edilerek sanık hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulanmamasına karar verilmiş olması ve bu takdirde dosya kapsamına bir uyumsuzluk veya açık bir hukuka aykırılık bulunmadığından, tebliğnamedeki (2) nolu bozma öneren görüşlere iştirak olunmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 23.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.