Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/4171 E. 2012/24753 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç :Taksirle Yaralama Hüküm :TCK'nın 89/1, 89/2-b maddeleri gereğince mahkûmiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiş, asli kusurlu olarak kazaya sebebiyet veren sanık hakkında temel ceza tayin edilirken asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma konusu yapılmamıştır; Tensip zaptı ile 17.10.2008, 29.07.2008 ve 03.06.2008 tarihli duruşma tutanaklarının zabıt kâtibi tarafından imzalanmadığı anlaşılmış ise de, 17.10.2008 ve 29.07.2008 tarihli duruşmalarda hiçbir esaslı işlemin yapılmadığı ve duruşmaların talik edildiği, katılanın beyanının alındığı 03.06.2008 tarihli duruşma zaptının da dahil olmak üzere tüm zabıtların mahkeme hakimi tarafından imzalandıkları tutanaklar hakkında sahtecilik iddiası bulunmadığından tebliğnamedeki (1) nolu, Sanığın kardeşi olan tanık ...'in talimat mahkemesince 09.05.2008 tarihli oturumda beyanının alınması sırasında yeminden çekinme hakkının hatırlatılmaması, tanığın beyanının hükme esas alınmamış olması sebebiyle tebliğnamedeki (2) nolu, Sanığın adli sicil ve nüfus kayıtları UYAP işletim sisteminden temin edilerek dosya arasına konulmuş olunmakla tebliğnamedeki (3) nolu, bozma görüşlerine iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusursuz olduğuna ve beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanık hakkında, bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesine esas TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. ve TCK'nın 52/2. maddelerine aykırı davranılması, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 4. paragrafının başına “TCK'nın 52/2. maddesi gereğince” ibaresinin eklenerek, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.