Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/33595 E. 2013/25540 K.

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme ve taksirle yaralama Hükümler : 1- Katılan sanık ... hakkında, TCK'nın 85/2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet. 2- Katılan sanık ... hakkında, TCK'nın 89/1, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet. Taksirle öldürme suçundan katılan sanık ...'ın, taksirle yaralama suçundan da katılan sanık ...'nin mahkumiyetine ilişkin hükümler, katılan sanık ... ile katılan ... vekili ve katılan sanık ... ve katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Katılan sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Katılan sanık ...'ın olay günü idaresindeki arabası ile toprak orta kısım ile bölünmüş, kendi istikametinde iki şeritli olan yolda seyrettiği, havanın yağışlı, zeminin ıslak olmasına ve meskun mahalde seyretmesine rağmen katılan sanığın hızını mahal koşullarına göre ayarlamadığı, ters yönden gelmekte olan katılan sanık ...'nin aracını ilk gördüğünde fren tedbirine basvurmadığı ve kazayı engellemede yetersiz kalan sola manevrasına rağmen çift taraflı trafik kazasının meydana geldiği, trafik kazası tespit tutanağından, 05.01.2011 tarihli Adli Tıp Kurumu raporundan ve olay yerini kısmen gösteren kameranın CD dökümü ile 11.08.2009 tarihli CD çözüm tutanağından katılan sanık ...'ın olayın oluşumunda alt düzeyde de olsa tali kusurunun bulunduğu anlaşıldığından, tebliğnemede bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanık ... ile katılan Fatma Saraç vekilinin kusur kabulü ile ceza uygulamasına, katılan sanık ... ile katılan ... vekilinin ise katılan sanık ... hakkında daha fazla ceza verilmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 2-Katılan sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanık ... vekilinin kusur kabulüne yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; TCK'nın 22/6. maddesi 1. cümlesinin uygulanabilmesi için taksirle hareket sonucu neden olunan neticenin, münhasıran sanığın kişisel ve ailevi durumu bakımından artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olmasına yol açması gerektiği, böyle bir netice ile birlikte başka bir neticenin de meydana gelmiş olması halinde anılan fıkra ile uygulama yapılamayacağı, ayrıca taksirli eylemden doğan neticelerin bölünerek bir kısmı bakımından ceza verilmesine yer olmadığına, bir kısmı bakımından ise mahkûmiyete karar verilemeyeceği dikkate alınmadan, sanık hakkında, eşinin ölümünden dolayı TCK'nın 22/6. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, aynı kazada katılan sanık ...'ın yaralanmasından dolayı da TCK'nın 89/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi, Kabule göre de; 1- Katılan sanık ...'nin bölünmüş yola ters yönden girerek bir süre yol kenarında seyrettiği ve karşı yönün yol kesimine girebilmek için ters yönden gittiği yolu çaprazlamasına geçmek isterken ölümlü ve yaralanmalı trafik kazasına asli kusurlu eylemi ile neden olduğu olayda, bilinçli taksirin şartlarının oluştuğunun gözetilmemesi, 2- 5237 sayılı TCK'nın 50/2. maddesinin ''suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hâllerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adlî para cezasına çevrilmez'' şeklindeki hükmüne ve 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilmesine rağmen, katılan sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi, Kanuna aykırı olup, katılan sanık ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanık ... hakkındaki hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.