Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/29628 E. 2013/26312 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma Hüküm : TCK'nın 179/2-3, 53/1, 58/6-7 maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanığın idaresindeki araçla bölünmüş yolda seyir halinde iken, önünde aynı yönde seyreden aracın kırmızı ışıkta durması üzerine söz konusu araca arkadan çarpması şeklinde meydana gelen olayda; kaza tespit tutanağına göre olayın saat 17:15 te, kollukça düzenlenen fezlekede ise olayın 16:30 sularında gerçekleştiği belirtilmiş olup, saat 17:45 te sanık hakkında düzenlenen adli rapora göre sanığın 0.59 promil alkollü olduğunun, adli tıp uzmanı bilirkişi tarafından düzenlenen 10.11.2011 tarihli rapora göre olayın 16:30 da gerçekleştiğinin kabulü ile sanığın olay sırasında yaklaşık 0,78 promil alkollü olduğunun belirtildiği, bilimsel verilere ve dairemizin yerleşik uygulamalarına göre 1.00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettirebileceği, olay sırasında sanığın alkol düzeyinin 1.00 promile ulaşmadığı gibi sanığın alkol nedeniyle güvenli sürüş yeteneğini kaybettiğine dair somut tespitin bulunmadığı da dikkate alındığında; atılı suçun oluşmadığı gözetilmeksizin, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, Kabule göre de; Sanığın TCK’nın 53. maddenin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğunun, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilme tarihine kadar” diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmek gerektiği gözetilmeden 53. maddenin (3) numaralı fıkrasına aykırı davranılması, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.11..2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.