Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/29164 E. 2013/15990 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü: İki sınır arasında temel ceza belirlenirken, cezanın alt ve üst sınırını oluşturan ceza miktarları, suçun işleniş biçimi, kusurun ağırlığı, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığının dikkate alınması esas olup, sanığın gündüz vakti idaresindeki çekici ile yerleşim yeri içindeki ışık sinyalizasyon sistemli kavşağa kırmızı ışıkta girmesi sonucu sağ tarafından yeşil ışıkta kavşağa giren öğrenci servisi ile çarpışmalarında şikayetçi olan katılanlar ... ve ...’ın hayati tehlike geçirmeksizin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde, ...’nin ise basit tıbbi tedavi ile giderilemez şekilde, katılan sanık ...’ın ise vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandıkları belirlenmekle, suçun işleniş şekli, failin kusur durumu, sanığın suçtan sonraki davranışları suçtan meydana gelen zararın ağırlığı maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırı da nazara alınmak suretiyle, TCK'nın 61/1. maddesi uyarınca adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerekirken sanık hakkında asgari hadden temel ceza tayini ve eylemin bilinçli taksirle işlendiğinin gözetilmeyerek sanığa verilen cezadan TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca artırım yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur durumuna ve ceza uygulamasına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 12.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.