Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/29047 E. 2013/19275 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62. maddeleri gereğince mahkûmiyet Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın olayda asli kusurunun olmadığına, eksik inceleme yapıldığına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; Olay tarihinde sanık sevk ve idaresindeki otomobil ile Atatürk Bulvarını takiben Tıp Fakültesi istikametine doğru seyrederken, No : 44/E sayılı yere geldiğinde seyir yönüne göre yolun sağından soluna doğru yaya geçidi üzerinden karşıdan karşıya geçmek isteyen ve yolun dokuz metresini geçmiş bulunan yaya ...'ye çarpması sonucunda ölümüne neden olduğu olayda; tam kusurlu olduğu tespit ve kabul edilen sanığın, duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz bir kişilik durumunun bulunmadığı, olaydan sonra yaralı şahsın hastahaneye götürülmesine yardımcı olduğu, ölenin yakınlarının sanıktan şikayetçi olmadığı, tüm aşamalardaki ifadelerinde üzüntüsünü ve pişmanlığını dile getirdiği, taksirli suçlarda uzun süreli hapis cezalarının da para cezasına çevrilebileceği ve sanığın karar oturumunda lehe hükümlerin uygulanmasını talep ettiği hususları dikkate alınarak, hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/4-1a, 52/2. maddeleri gereğince adli para cezasına çevrilmesi gerekirken, her hangi bir gerekçe de gösterilmeden TCK'nın 50. maddesinin uygulanmaması, Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.