Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/24962 E. 2013/15541 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2, 52/4, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet. Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın meskun mahal, bölünmüş, iki yönlü, iki şeritli, asfalt, 6 metre 70 cm genişliğinde, kuru, düz, eğimsiz, 3 yönlü T kavşak olan yolda, gidiş istikametine göre yolun solunda bulunan orta refüj boşluğundan U dönüşü yapmak istediği sırada aynı istikamette sol arka tarafında seyreden motosiklet ile çarpışması sonucu asli kusurlu şekilde bir kişinin ölümüne neden olduğu olayda, temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında alt sınırdan ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesi sırasında ''Suçun sonucu ölenin uğradığı yaşam hakkına yönelik zararın tazmini mümkün olmadığı'' şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de, dosya içeriğine göre sanığın katılanların zararını gidermediği ayrıca sanığın yalan tanıklık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair sabıka kaydının da bulunduğu anlaşıldığından bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin, sanığın kusurunun bulunmadığına, erteleme kararı verilmemesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında yasal dayanak olan 5237 sayılı TCK'nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.'nın 232/6. maddesine ve esas alınan tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle 5237 sayılı TCK.'nın 52/3. maddesine muhalefet edilmesi, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1 numaralı bölümünün 3. fıkrasındaki ''50/1-a ve 52/2. maddesi'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''50/4, 50/1-a ve 52/2. maddeleri'' ibaresinin ve yine aynı fıkradaki ''12.100,00 TL'' ibaresinin başına ''605 gün karşılığı'' ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.