Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/2446 E. 2012/21530 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : Her iki sanık hakkında; 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet. Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Gerek soruşturma gerekse de kovuşturma aşamasında aldırılan bilirkişi raporlarında, sanık ...'in iş kazasının oluşumunda, asli kusurlu olduğunun bildirildiği ve mahkemece eylemin bu şekilde kabul edildiği halde, sanığa temel cezasının alt sınırın üzerinde belirlenmesi gerekirken asgari hadden ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Oluşa ve dosya içeriğine göre; Türkmenistan uyruklu olan maktulün, sanıklardan ...'in taşeronu, diğer sanık ...'in ise sorumlu yöneticisi olduğu inşaatta işçi olarak çalıştırıldığı, işin devamı sırasında gerekli iş güvenliği tedbirlerinin alınmamış olması nedeniyle, üst katlardan inşaatın merdiven boşluğuna düşmesi sonucu vefat ettiği, sanıklar ve inşaatta çalışan diğer işçilerin ölenin kendi işçileri olmadığını, tesadüfen inşaatta bulunduğunu ve öleni tanımadıklarını beyan etmelerine rağmen ölenin inşaatta çalıştırıldığının, kolluğun inşaat çevresinde yaptığı araştırma, hastane polisinin ölenin üzerinde iş kıyafeti ve inşaat eldiveni olduğu yönündeki beyanları neticesinde tespit edildiği, mahkemece sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 50, 51 ve 62. maddeleri ile 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin uygulanmamasının dosya kapsamı ile çelişmeyecek şekilde yasal ve yeterli gerekçeye dayandırıldığı görüldüğünden tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafinin, eksik inceleme ile karar verildiğine, bilirkişi raporunun doğru olmadığına ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanıklar hakkında anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi, Kanuna aykırı, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının her iki sanık hakkındaki hak yoksunluğu ile ilgili bentlerde yer alan TCK'nun 53/1-2-3 maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin hükümden çıkartılmasına, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.