Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/23790 E. 2013/10329 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç :Taksirle Yaralama Hüküm :TCK'nın 89/1. maddesi delaletiyle 89/4, 62/1-2, 50/1-a, 52/1-2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: A.) Katılan vekili tarafından sunulan 30.06.2010 havale tarihli dilekçe başlığında "temyize cevap" yazmakla beraber dilekçe sonunda ve içeriğinde kararın temyizinden söz edildiğinden, talebin temyiz başvurusu olarak değerlendirilmesi suretiyle katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; Katılan vekilinin yüzüne karşı 03.06.2010 tarihinde verilen hükmü CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 30.06.2010 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin REDDİNE, B.) Sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesine gelince; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin süre tutum dilekçesinde belirttiği, bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerektiği gözetilmeden, meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin hayat fonksiyonlarını ağır derecede etkileyen kemik kırığı oluşacak, bir kişinin basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek şekilde yaralanmasına sebebiyet veren sanık asli kusurlu ise de, 6 ay ile 3 yıl arasında hapis cezası tayin ve takdir etmek durumunda olan yerel mahkemece, temel cezanın asgari hadden çok fazla uzaklaşılarak 2 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi, Kabule göre de; 1.) Birden fazla kişinin yaralanmasıyla sonuçlanan olayda temel cezanın TCK'nın 89/4. maddesi uyarınca tayin ve takdiri gerekirken uygulamanın TCK'nın 89/1. maddesi delaletiyle yapılması, 2.) Sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının TCK'nın 49/2. maddesi uyarınca kısa süreli olmaması nedeniyle, hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, hürriyeti bağlayıcı cezayı adli para cezasına çevirmenin yasal dayanağını oluşturan TCK'nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.