Yargıtay · 12. Ceza Dairesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/22310 E. 2013/17638 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2012/22310
- Karar No
- 2013/17638
- Karar Tarihi
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama, Trafik güvenliğini tehlikeye sokma Hüküm : 1- Taksirle yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 22/3, 53/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet. 2- Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan; 5237 sayılı TCK'nın 179/2-3, 53/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet. Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın gerekçe ve hüküm kısmında, sanığın bilinçli taksirle hareket ettiği kabul edilip, sanığın cezasında 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesine göre artırım yapılmasına karar verildiğinden tebliğnamedeki, sanığın cezasının bilinçli taksir nedeniyle artırılmadığı gerekçesiyle bozma öneren (1) numaralı görüşe iştirak edilmemiştir. Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın asli ve tam kusurlu olduğunun teknik verilere dayalı olarak mahkemece de kabul edildiği somut olayda, sanığın taksirinin yoğunluğu gözetilerek, alt sınır aşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza yerine alt sınırdan ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, eksik inceleme yapıldığına ve delillerin mahkumiyete yeterli olmadığına ilişkin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- Sanığın 240 promil alkollü şekilde kullandığı aracı ile yaralamalı trafik kazasına sebebiyet verdiği, 5237 sayılı TCK'nın ''Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma'' başlıklı 179. maddesinin 3. fıkrasında alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle emniyetli bir şekilde ... sevk ve idare edemeyecek olan kişinin ... kullanma halinin suç olarak düzenlendiği, maddede belirtilen suçun tehlike suçu olup, somut olayda ise katılanın yaralanmış olması sebebiyle zarar suçunun oluştuğu dikkate alındığında; sanığın yalnızca taksirle yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmesiyle yetinilmesi gerektiği halde ayrıca trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan da mahkumiyetine karar verilmesi, 2- 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olup hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının hak yoksunluğu ile ilgili üçüncü paragrafında yer alan TCK'nun 53/1-a-b-c-d-e maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hükümden çıkartılmasına, ayrıca sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hüküm verilmesine yer olmadığına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.