Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/21280 E. 2012/24740 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCK'nın 85/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet. Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerekçesinin dosya içeriğine uymadığına, temel cezanın tayininde hataya düşüldüğüne, Yüksek Sağlık Şurası ile ATK. raporları arasındaki çelişkinin giderilmediğine, sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1-5237 sayılı TCK'nın 50/4. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği gözetilmeden, dosya içeriğindeki delillere göre olumsuz bir kişiliği belirlenemeyen sanık hakkında “ihmalinden nedamet duymayan kişiliği dikkate alınarak seçenek yaptırımlara yer olmadığına” şeklindeki; dosya kapsamına uygun düşmeyen soyut gerekçelerle sanığa hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesine karar verilmesi, 2-Sanık hakkında TCK'nın 53/6. maddesi ile uygulama yapılırken temel cezanın belirlenmesindeki ölçütler nazara alınmadan teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle asgari haddin üzerinde güvenlik tedbirine hükmedilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.