Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/19930 E. 2013/13651 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 22/3, 62, 50/1, 52/4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet. Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Bilinçli taksirle yaralama suçundan sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının, TCK'nın 50/4. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Suç bilinçli taksirle işlenmiş olsa bile, mağdurların basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına neden olan sanığın eyleminin, TCK’nın 89/5. maddesi kapsamında şikayete tabi olduğu, katılanların hükümden sonra 06.08.2010 havale tarihli şikayetten vazgeçme dilekçesi verdikleri, 5237 sayılı TCK'nın 73/6. maddesi uyarınca sanıktan vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorulmak suretiyle sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi bakımından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.