Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/18994 E. 2013/408 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/2. cümle, 5237 sayılı TCK'nın62/1, 50/1-a, 52/2-3-4, 54/1, 63 maddeleri gereğincemahkumiyet 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hüküm, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Adli para cezası ya da erteleme hükümlerinin hangisinin uygulanacağı konusunda, mahkemenin takdir yetkisi olduğu, bu iki hükmün tatbikinde birbirlerine önceliğinin bulunmadığı, öncelik durumunun sadece, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına münhasır olduğu anlaşılmakla, mahkemece kısa süreli hapis cezasının paraya çevrilmesinde ve erteleme hükmünün uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamede bu hususta bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir. Jandarma Komutanlığını arayarak ismini vermeyen bir şahsın, Muğla İli, Milas İlçesi, Dört Tepe Köyü, Sıralık tepe mevkiinde kaçak kazı yapıldığını ihbar etmesi üzerine, suç tarihinde, saat 15:00 sıralarında jandarma ekiplerinin söz konusu yere gittiği esnada, sanıkları adli emanete kayıtlı, dedektör, kazma, kürek, balyoz ile kazı yaparlarken yakaladıkları, kazı yapılan iki çukurdan büyük olanının 180x160 cm eninde, 120 cm derinliğinde olduğu, küçük olanın 140x120 cm genişliğinde, 54 cm derinliğinde olduğunun tespit edildiği, dosya içerisinde mevcut bilirkişi raporuna göre, suça konu yerde 2 adet kazı çukuru bulunduğu, söz konusu yerin 2863 sayılı Kanun kapsamında kalan yerlerden olmadığı ve bu alan için her hangi bir tescil ya da sit alanı kararı bulunmadığının bildirildiği anlaşılmakla; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafinin sanıkların beraat etmesi gerektiğine ve suçun teşebbüs aşamasında kaldığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; TCK'nın 50/6. maddesinde bulunan “yaptırımın” ibaresinin 01/03/2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 26/02/2008 tarih 5739 sayılı Kanunun 4. maddesi ile “tedbirin” olarak değiştirilmesi ile sözü edilen maddenin birinci fıkrasının “a” bendi uyarınca hapis cezasının paraya çevrilmesi seçenek yaptırım, diğer bentlerde düzenlenen hususların ise seçenek tedbir niteliğinde olduğu, TCK'nın 50/6. maddesinde hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet savcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesinin sonuçlarının düzenlediği, somut durumda ise sanıklar hakkında bir tedbir niteliğini haiz olmayan, kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verildiği, kaldı ki bu durumun hükmün tesisi aşamasında değil, hükmün kesinleşmesinden sonra infaz aşamasında nazara alınacağı hususu gözetilmeksizin infazı kısıtlar biçimde karar tesis edilmesi, Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 8. paragrafının hüküm fıkrasından çıkartılması ile, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.