Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/15497 E. 2013/6492 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle Yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 62/1, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ile Mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Mahalli Cumhuriyet Savcısının sanık hakkında verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Mahalli Cumhuriyet savcılarının sulh ceza mahkemesi kararlarını 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesi gereğince tefhim tarihinden itibaren bir ay içinde temyiz etmeleri mümkün olup, 20.01.2011 tarihinde tefhim edilen hükme karşı 20.02.2011 tarihine kadar temyiz kanun yoluna başvurulması gerekirken, 22.02.2011 tarihinde yapılan temyiz istemi süresinde bulunmadığından Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 310 ve 317. maddeleri uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE; 2-Sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 1-Mağdur hakkında tanzim edilen raporda mağdurun kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı belirtildiği halde sanık hakkında TCK'nın 89/1. maddesi gereğince tayin edilen temel cezadan aynı maddenin ikinci fıkrasının “b” bendi gereğince yarı oranında arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi; 2-5237 sayılı TCK'nın 50/2. maddesinin ''suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hâllerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adlî para cezasına çevrilmez'' şeklindeki hükmüne ve 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilmesine rağmen sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi ; 3-Hükme esas alınan bilirkişi raporlarında asli ve tam kusurlu olduğu belirtilen sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, yaralanmanın niteliği, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan, asli ve tam kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin kemik kırığına yol açacak şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması; aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur durumuna, erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle 1, 2, 3 nolu bentlerde eleştirilen hususlar dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 15.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.