Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/11555 E. 2012/8336 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 1) Sanık ... hakkında: Beraat, 2) Sanık ... hakkında: 765 sayılıTCK’nın 459/3-2. cümle, 459/son, 59, 72; 647 sayılı Kanunun 4, 6. maddeleri gereğince mahkumiyet , 3) Sanık ... hakkında: 765 sayılıTCK’nın 459/3-2. cümle, 459/son, 59; 2918 sayılıKanunun 119. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanık ...’in beraatine ve sanıklar ... ile ...’in mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler sanık ... müdafii ile Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Sanıklar ... ve ... haklarında kurulan hükme ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin eksik inceleme yapıldığına, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, Cumhuriyet savcısının ise eylemin sanık ... tarafından işlendiğine ve bu sanık hakkında beraat kararı verilmesinin doğru olmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 2- Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne ilişkin temyizin incelenmesine gelince: Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem 765 sayılı TCK’nın 459/3-2. cümlesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç aynı Kanunun 102/4. maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, sanık hakkında zamanaşımını kesen en son işlem 01.06.2005 tarihinde yapılan sorgu olup, bu tarihten itibaren hesaplanan 5 yıllık süre inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş olmakla, dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı CMK’nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığından, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının DÜŞMESİNE, 27.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.