Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/10352 E. 2013/193 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle Yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b, 52/2. maddeleriuyarınca mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 223 promil alkollü olan sanık hakkında bilinçli taksir nedeniyle cezasından TCK 22/3. maddesi uyarınca arttırım yapılmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılamamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, cezanın fahiş olduğu ve katılanın zararının sigorta şirketi tarafından giderildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; Temel cezanın doğrudan nitelikli hal üzerinden belirlenmesi kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden mahkemenin taktiri de gözetilerek “sanığın subut bulan eyleminden” ifadesinden sonra “TCK'nın 89/1 uyarınca 90 gün adli para cezasına, TCK'nın 89/2-b maddesi uyarınca cezanın ½ oranında arttırılması” şeklinde belirlenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.