Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2011/6238 E. 2012/1033 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma, Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 179/3. maddesi yollamasıyla 179/2, 62, 50, 63, 89/1, 22/3, 62, 61/8, 52, 53/6. maddeleri uyarınca mahkümiyet. Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan vekili ve Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Sanık ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan dolayı kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekili ve Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde; Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL. Dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL. Dahil) para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu,15.04.2009 tarihinden verilen mahkumiyet hükmüne karşı suç niteliğine ilişkin de herhangi bir temyiz istemi bulunmadığından 500 TL.'den ibaret mahkumiyet hükmüne yönelik Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca, katılan vekilinin ise temyiz süresi dolduktan sonra temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla aynı Kanunun 310 ve 317 maddeleri gereğince temyiz talebinin REDDİNE, 2- Sanık hakkında taksirle yaralama suçu yönünden kurulan mahkumiyet yönelik yapılan temyiz incelemesinde; Hükmün B-3 paragrafında 5237 sayılı Kanunun 22/3. maddesi gereğince cezada ½ oranında arttırım yapıldığı halde ¼ oranında arttırım yapıldığının yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görüldüğünden bozma sebebi yapılmamıştır. Sanığın eyleminin bir kişinin yaralanması nedeniyle somut zarar suçunu oluşturduğu, 5237 sayılı TCK'nın ''Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma'' başlıklı 179/3. maddesinin ise soyut tehlike suçunu oluşturması karşısında 5237 sayılı Kanunun 44. maddesi gereğince sanığın bilinçli taksirle yaralamaktan hüküm kurulması yerinde olduğundan tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Mahalli Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 24.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.