Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2011/23776 E. 2012/16380 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Mağdurun 18.07.2006 tarihli raporunda hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığının belirtildiği, bu raporda kemik kırığı olduğuna dair bir tespitin yer almadığı anlaşılmakla sanık hakkında tayin edilen temel cezadan 5237 sayılı TCK'nın 89/2-e maddesi gereğince arttırım yapılması gerekirken, aynı kanunun 89/2-b maddesi gereğince artırım yapılması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur durumuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanığa verilen sonuç 180 gün karşılığı adli para cezasının miktar olarak paraya çevrilmesi sırasında yasal dayanağı olan 5237 sayılı TCK'nın 52/2 maddesinin gösterilmemesi, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümdeki adli para cezasının paraya çevrilmesine ilişkin 3. paragrafa "5237 sayılı TCK'nın 52/2 maddesi gereğince'' ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.