Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2011/23697 E. 2012/17482 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 22/3, 53/6, 179/3, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet, Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından, sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin kusur kabulü ile ceza uygulamasına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- Aracı ile kaldırıma çıkan ve kaldırımda yürüyen katılanlar ile mağdurlara çarpıp yaralanmalarına neden olan ve 218 promil alkollü iken ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve taksirle yaralama suçlarının oluştuğunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına neden olan sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesi uyarınca yalnızca cezası daha ağır olan taksirle yaralama suçundan cezalandırılması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın ayrıca trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan da cezalandırılmasına karar verilmesi, 2- Dosya kapsamı ve oluşa göre, güvenli sürüş yeteneğini kaybedecek şekilde, 218 promil alkollü olmasının etkisiyle kaldırıma çıkarak kazaya sebebiyet veren sanığın eyleminde, bilinçli taksir koşullarının oluştuğunun kabulünde isabetsizlik bulunmamakta ise de; 5271 sayılı CMK'nın 226/2.maddesi uyarınca, iddianamede yer almayan 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanabilmesi için sanığa ek savunma hakkı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.