Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2011/19172 E. 2012/17319 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama, trafik güvenliğini tehlikeye sokma Hüküm : 5237 sayılı TCK nın 89/1, 89/2-a-b-e, 179/3, 51/1, 51/3, 51/7, 51/8, 53/6, maddeleri gereğince mahkumiyet. Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, Üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Suç yeri, suç tarihi ve zaman dilimi gerekçeli karar başlığında gösterilmiş olduğundan tebliğnamedeki 1 nolu bozma içeren görüşe iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre Üst C.Savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazının reddine,ancak; 1-Olaydan 1 saat sonra yapılan ölçümde 134 promil ,olaydan 1,5 saat sonra yapılan ölçümde ise 121 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması, 2-Sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile seyri sırasında önünde tescilsiz motorsiklet ile seyreden mağdura arkadan çarpıp, mağdurun duyularından ya da organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına,konuşma zorluğuna,yasamı tehlikeye sokan bir duruma neden olacak şekilde yaralanmasına sebebiyet vermek suretiyle kazaya karışan ve olaydan 1 saat sonra yapılan ölçümde 134 promil ,olaydan 1,5 saat sonra yapılan ölçümde ise 121 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve taksirle yaralama suçlarının oluştuğunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına neden olan sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesi uyarınca 61. maddede nazara alınmak suretiyle yalnızca taksirle yaralama suçundan cezalandırılması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın ayrıca trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan da mahkumiyetine ve cezalandırılmasına karar verilmesi, Kabul ve uygulamaya göre de; 1-Davaya katılmak isteyen müştekilerin talebi konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi, 2-Müştekilerin katılmalarına karar verilmediği halde ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunun 4667 sayılı Kanunun 77. maddesi ile değişik 164/son maddesi hükmünün yorumlamasında hataya düşülerek vekalet ücretinin katılan yerine, davada taraf olmayan vekili lehine hükmedilmesi, 3-Mağdurda meydana gelen yaralanmanın duyularından ya da organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına, konuşma zorluğuna,yasamı tehlikeye sokan bir duruma, neden olması karşısında, sanığa verilen temel ceza üzerinden TCK'nın 89/2-a,c,e bentleri gereğince arttırım yapılması gerekirken, gerekçe kısmında meydana gelen yaralanmanın hayati tehlikeye maruz kıldığı, % 84 vücut fonksiyonlarının kaybına yol açtığı, mağdurun akli melekelerinin yerinde olmadığı, yüzünde sabit izlere neden olduğu, duyularında ve organlarında birinin işlevini yitirmesine neden olduğundan bahsedilerek, hüküm kısmında ise meydana gelen yaralanmanın vücudunda kemik kırılmasına, duyularından ve organlarının birinin işlerinin sürekli zayıflamasına, yüzünde sabit ize sebep olduğundan bahsedilerek sanığa verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 89/2-a-b-e maddeleri gereğince arttırım yapıldığının belirtilmesi, 4-Sanığın sürücü belgesinin onaylı örneği getirtilmeden TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca geri alınmasına karar verilmesi, Kanuna aykırı, Üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince kısmen isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.