Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2024/706 E. 2024/8788 K.

MAHKEMESİ :Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi SAYISI :2021/1436 Esas, 2023/1393 Karar HÜKÜM :İstinaf başvurusunun esastan reddi İLK DERECE MAHKEMESİ :Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi SAYISI :2018/344 E., 2020/335 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı Yargıtayca duruşma istemli olarak davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: KARAR I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davacıya ait "..." markasının ilk olarak 1989 yılında TÜRKPATENT nezdinde 89/003771 sayısı ile tescil edildiğini, davacının adına tescilli entero ibareli pek çok markasının bulunduğunu, davalının 2017/51997 sayılı "ENTEROGİS" ibareli marka başvurusu ile davacının markası arasında iltibas tehlikesinin oluştuğunu, davacının markasının tanınmış marka olduğunu ve bu korumadan da yararlanması gerektiğini, dava konusu markaların ilişkin olduğu ürünlerin ilaç niteliğinde olmayan, tezgah ürünü olduğunu, dolayısı ile ortalama tüketicinin sıradan insanların yani son kullanıcının dikkate alınması gerektiğini, davalının davacının markasını ve ürün kutusunu birebir taklit ederek probiyotik ürünler ürettiğini ve pazarladığını, bu nedenle kötüniyetli tescil başvurusunda bulunulduğunun kabulünün gerektiğini, her iki ürünün de aynı amaçlara hizmet eden, benzer ihtiyacı karşılayan, benzer fiyatlarla satılan gıda takviyesi olduğunu ve ikame edilmelerinin mümkün olduğunu ileri sürerek, davalı şirkete ait 2017/51997 sayılı marka başvurusuna davacı şirketlerin yaptığı itirazın reddine dair Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun (YİDK) 20.06.2018 tarihli kararının iptali ile 2017/51997 sayılı marka başvurusunun tescilli olduğu tüm mal ve hizmetler yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP 1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; alınan kararların ve yapılan işlemlerin usule ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. 2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; markalarda yer alan entero ibaresinin “bağırsak, bağırsakla ilgili” anlamına geldiğini ve bu anlamı dahilinde tıp/ilaç sektöründe yaygın olarak kullanılan bir ön ek olduğunu, markaların gis-germina ibareleri ile farklılaştığını, davacının sürekli olarak davalının davacı şirket ürünlerini taklit ettiği yönünde beyanda bulunarak davalının itibarını zedelemeye çalıştığını, söz konusu ürünlerin bilinçli tüketici olan eczacılar tarafından verilmesi nedeni ile karıştırılmasının da mümkün olmadığını, reçetesiz alınan bir ürün olması bir yana söz konusu ürünlerde ara tüketicinin bilinçli tüketici olan eczacılar olması nedeniyle iddiaların asılsız olduğunu, dilekçe ekinde sunulan uzman görüşü çerçevesinde ürünlerin farklılaştığını ve ayırt edici nitelik kazandığını, iki ürünün ambalajlarında ve kutularında da farklı bulunduğunu, dava konusu kararın yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesince, taraf markaları arasında görsel, sesçil ve anlamsal olarak dava konusu emtialarla ilgili yönelik hedef tüketici kesimi olan tıp ve eczacılık sektöründe iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, markalarda ortak olarak yer alan "entero" ibaresinin, ilgili tüketici kesimi tarafından çekişme konusu ilaçların bağırsakla ilgili olarak kullanıldığına işaret eder biçimde algılanacağı, dolayısıyla "entero" ibaresinin karşılaştırılan markalarda zayıf unsur durumunda olduğu, taraf marka işaretleri benzemediğinden 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrasındaki iltibasın bulunmadığı, aynı şekilde Kanun maddesinin dördüncü ve beşinci fıkralarındaki tanınmışlık koşulunun oluşmadığı, dava konusu marka açısından kötüniyetli başvuru yapıldığı iddiasının ispat olunamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince istinaf edilmiştir. IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacılar vekilince temyiz edilmiştir. V. TEMYİZ İNCELEMESİ 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, YİDK kararının iptali ile markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 3. Değerlendirme Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir. VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı harcın istek halinde ilgililere iadesine, 09.12.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.