Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2024/485 E. 2024/7052 K.

MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi KARAR TARİHİ : 05.10.2023 HÜKÜM : Kabul İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: KARAR I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin ... sayılı ve "...", "...'s the original ..." ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının, bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “... ...” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere başvuruda bulunduğunu, 2016/39597 kod numarasını alan başvurunun ilanı üzerine müvekkili tarafından yapılan itirazın nihai olarak Yeniden inceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından reddedildiğini, oysa, müvekkilinin dünyanın en büyük altıncı büyük bisküvi üreticisi olup 2014 yılında gıda sektöründe "..." ve daha pek çok tanınmış markanın da sahibi olan dava dışı ... Holding AŞ bünyesine geçtiğini, işbu davanın konusunu oluşturan müvekkillerine ait asıl markanın, 93/006671 tescil numarası ile tescilli "..." ibareli marka olduğunu, aynı zamanda, itiraz ve davanın da dayanaklarından biri olan 2008/59878 tescil numaralı "...'s the original ..." ibareli markanın da sahibi olduğunu, davalı firmanın sahibi olan Tayyar ailesinin, müvekkilinin de iştirakleri arasında yer aldığı ... Holding AŞ’nin grup şirketlerinden olan Karaman'da mukim dava dışı ... Bisküvi Gıda San. ve Tic. A.Ş’nin eski ortaklarından olduğunu, tarafların ortaklıklarının sona ermesinin ardından davalı şirketin ve ortaklarının müvekkilinin çok ürününü, markasını ve ambalajını kötü niyetli bir şekilde taklit etmeye başladığını, dünya çapında onlarca ülkede de 30. sınıfta tescilli "..." ve "..." uzantılı pek çok markanın sahibi bulunduğunu, tek, esaslı ve ayırt edici unsurun "..." ibaresi olduğunu, davalı firmanın marka başvurusuna konu ettiği "... ..." ibareli markanın, müvekkilinin markasının esaslı unsurunu birebir içermekte olduğunu ileri sürerek YİDK'nın 2017-M-10372 sayılı kararının iptaline, 2016/39597 numaralı "... ..." ibareli markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir. II.CEVAP 1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini istemiştir. 2.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davacının itiraza gerekçe gösterdiği önceki tarihli markalarının 93/006671 "..." ve 2008/59878 sayılı "...'s the original ..." şeklinde olduğu, davalının başvuru markasının 2016/39597 sayılı “... ...” olduğu, davacının önceki “...” ibareli markasına eklemiş olduğu "..." ibaresinin markaya ayırt edicilik katmayacağı, aynı ve benzer mal ve hizmetler yönünden markalar arasında karıştırılma ihtimalinin oluşacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı TÜRKPATENT vekilince temyiz edilmiştir. IV. TEMYİZ İNCELEMESİ 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 3. Değerlendirme Dosyadaki yazılara, İlk Derece Mahkemesince 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı TÜRKPATENT vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir. V. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı kurumun temyiz isteminin reddi ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı kuruma yükletilmesine, 03.10.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.