Yargıtay · 11. Hukuk Dairesi

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2024/391 E. 2024/8767 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Hukuk Dairesi
Esas No
2024/391
Karar No
2024/8767
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/1587 Esas, 2023/1862 Karar HÜKÜM : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Edirne 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2019/151 E., 2021/141 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: KARAR I. DAVA Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin şirket ortağı muris ...'in mirasçısı olduğunu, murisin vefatından bu yana davalı şirketin müdürü olan amcası ... tarafından yönetildiğini, müdür ...'in o tarihten bugüne kadar noterden gönderilen ihtarnameyle de istenilmesine rağmen şirket ile ilgili olarak hiçbir bilgi ve belge vermediğini; amcasıyla annesinin birlik olarak kendisini mağdur ettiğini, muristen kalan mirastan hiç para alamadığını, bilgi alma ve inceleme haklarının engellenmesi, ortaklar arasındaki ciddi anlaşmazlık yaşanması, şirketin sürekli zarar etmesi ve kâr etmemesinin Yargıtay uygulamasında haklı sebep olarak kabul edildiğini, şirketin sağlıklı bir şekilde yönetilemeyip zarara uğratıldığını, kredi ve vergi borçlarını dahi ödeyemez hale geldiğini ve aktiflerinin azaltıldığını ileri sürerek davalı şirketin fesih ve tasfiyesine karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının hukuki yararı bulunmadığını, haklı sebeple fesih kararının verilebilmesi için uyuşmazlığın çözümünde başka bir yolun bulunamaması gerektiğini, şirketin çalıştığı iş kolu itibariyle zarar etmesinin mümkün olmadığını, ortak hisseli taşınmazların satılmadığını, murisin vefat tarihinden önce mevcut olan tüm taşınır ve taşınmazların aynı şekilde varlığını koruduğunu, mirasın paylaşılmadığını ve haklı sebep olarak kabul edilen hiçbir nedenin somut olayda bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesince, davalı şirketin rayiç değerleri üzerinden yapılan bilirkişi incelemesi sonucunda şirketin borca batık olduğu, bu durumda şirketin amacına ulaşma imkanının bulunmadığı ve borca batıklık durumunun süreklilik arz ettiği, bu durumda davacının gerçek değerinin belirlenerek ortaklıktan çıkartılmasının uygun bir çözüm olarak değerlendirilmesinin mümkün olmayacağı ve bu durumun şirketin feshi için haklı bir sebep oluşturduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, davalı şirketin feshi ile tasfiyesine ve şirkete tasfiye memuru atanmasına karar verilmiştir. Bu karara karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. V. TEMYİZ İNCELEMESİ 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, haklı sebeple şirketin feshi talebine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 2. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 636 ncı ve devamı maddeleri. 3. Değerlendirme Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir. VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 09.12.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2024/391, K. 2024/8767, T. 09.12.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-hukuk-dairesi-2024-391-e-2024-8767-k-1f64d4e13c44