Yargıtay · 11. Hukuk Dairesi

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2023/6234 E. 2024/7710 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Hukuk Dairesi
Esas No
2023/6234
Karar No
2024/7710
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/151 Esas, 2023/1329 Karar HÜKÜM : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Fethiye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2019/336 E., 2020/433 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: KARAR I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 19.08.2014 tarihinden bu yana davalı şirketin ortağı olduğunu ancak şirketin kuruluşunun ardından devlet memurluğuna atandığını, bu nedenle kurucu ortak ... ile şirketin kapanmasına karar verdiklerini, şirket müdürü olarak görev yapan ...'ın şirketin kapanması için müvekkilinden para istediğini, ödeme yapılmasına rağmen şirketin kapatılmadığını, şirketin faal olarak görünmesi nedeniyle müvekkiline vergi cezaları kesildiğini, şirket ortağı olan müvekkilinin kasten zarara uğratıldığını, şirketin herhangi bir ticari faaliyet göstermediğini ileri sürerek müvekkilinin haklı sebeplerle şirket ortaklığından çıkarılmasına karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı şirket, davaya cevap vermemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesince, sırf ortakların bir araya gelmemesi, aktif olarak çalışmaması, şirketin sürekli zarar etmesi, davalı şirketin kuruluş gayesinden sapmış ve gayesini gerçekleştiremeyecek duruma gelmiş olması ve vergi mükellefliğinin re'sen terk ettirilmesi ve bunun yanında davacının devlet memuru olarak çalışmaya başlaması hususlarının, şirket ortaklığından çıkma için tek başına haklı sebep oluşturmayacağı gerekçesiyle davanın reddine verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir. IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI Bölge Adliye Mahkemesince, limited şirket ortaklığından çıkmaya ilişkin, yasaca aranan haklı sebebin varlığının davacı tarafça kanıtlanamadığı, bu gerekçeye dayalı yerel mahkeme kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir. V. TEMYİZ İNCELEMESİ 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, limited şirket ortaklığından haklı sebeple çıkma istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 2.6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 638 inci maddesinin ikinci fıkrası. 3. Değerlendirme Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir. VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 05.11.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2023/6234, K. 2024/7710, T. 05.11.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-hukuk-dairesi-2023-6234-e-2024-7710-k-9a4e96e09328