Yargıtay · 11. Hukuk Dairesi

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2023/6110 E. 2024/7763 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Hukuk Dairesi
Esas No
2023/6110
Karar No
2024/7763
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/1348 Esas, 2023/1432 Karar HÜKÜM : Başvurunun esastan reddi İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 3. Asliye Hukuk Mahkemesi (Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi sıfatıyla) SAYISI : 2022/284 E., 2023/21 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: KARAR I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin eser sahipliğinden kaynaklanan haklarının, davalı tarafından ihlali üzerine, Kayseri 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde 2020/299 E. sayılı dosya ile 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun (5846 sayılı Kanun) 68. maddesi gereği 3 kat tazminat istendiği ve kısmi olarak 10.000,00 TL üzerinden dava açıldığını, Kayseri 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/299 E., 2021/256 K. sayılı kararının, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin istinaf incelemesinden geçerek, 07.04.2022 tarih, 2022/751 E. ve 2022/805 K. sayılı kararı ile kesinleştiğini, kesinleşen kararda alınan bilirkişi raporu ile istenebilecek 3 kat tazminat tutarının 273.302,04 TL olduğunun hesaplandığını, kesinleşen davada da 3 katı tutarında tazminat talep edildiğini ve fazlaya ilişkin hakların saklı tutulduğunu, eldeki davada bakiye 263.302,04 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek, 263.302,04 TL'nin dava tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; tazminat talebinin zamanaşımına uğradığını, zorunlu arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediğini, ... isimli bilgisayar yönünden müvekkili şirketin sorumluluğunun bulunmadığını, ... isimli bilgisayar yönünden davacı tarafa ait yazılımın hiçbir surette kullanılmadığını, davacının çoğaltma hakkının ihlal edilmediğini, 2020/299 E. sayılı dosyasında tazminat bedelinin yanlış ve hatalı belirlendiğini savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, davaya konu "... Studio" adlı bilgisayar programının 5846 sayılı Kanun anlamında ilim ve edebiyat eseri niteliğinde olduğu, davacının söz konusu bilgisayar programı üzerinde mali hakları kullanma yetkisini haiz olduğu, davalının işyerindeki 2 bilgisayarda "... Studio" programının yüklü ve kullanılabilir durumda bulunduğu, davaya konu bilgisayar programının, davalının kontrolünde olan bir bilgisayara davacı hak sahibinden lisans alınmaksızın kullanılması şeklinde ortaya çıkan fiilin davacı hak sahibinin 5846 sayılı Kanun'un 22 nci maddesinden kaynaklanan "çoğaltma" hakkını ihlal ettiği, bu nedenle Kanun'un 68 nci maddesi uyarınca istenebilecek miktarın 273.302,04 TL olduğu, ilk davanın 10.000,00 TL üzerinden açıldığı, eldeki ek davada bakiye 263.302,04 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiz ile tahsiline karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulüne, 263.302,04 TL'nin dava tarihi olan 05.08.2022 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince istinaf edilmiştir. IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI Bölge Adliye Mahkemesince, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir. V. TEMYİZ İNCELEMESİ 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, eser sahipliğine dayalı 5846 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi kapsamında 3 kat tazminat istemine ilişkin ek davanın yerindeliği noktasındadır. 2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 2. 5846 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi. 3. Değerlendirme Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir. VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 06.11.2024 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2023/6110, K. 2024/7763, T. 06.11.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-hukuk-dairesi-2023-6110-e-2024-7763-k-689ec9917b78