Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2023/5247 E. 2024/6911 K.

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/909 Esas, 2023/853 Karar HÜKÜM :Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. ... ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi SAYISI :2020/206 E., 2021/50 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: KARAR I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2010/04261 sayılı "VATOZ" ibareli markasını mesnet göstererek davalı şahsın 2019/27639 sayılı "VATOS" ibareli marka başvurusuna itiraz ettiğini, başvuru sahibinin kullanım ispatı talebinde bulunması üzerine müvekkilinin buna ilişkin delillerini sunduğunu, Markalar Dairesi Başkanlığının sunulan delilleri yetersiz bularak itirazı reddettiğini, bu karara yaptıkları itirazın da Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun (YİDK) kararıyla nihai olarak reddedilmiş olduğunu, oysa sundukları delillerin kullanımı ispatladığı gibi taraf markalarının da benzer olduğunu ve başvurunun iltibasa sebebiyet vereceğini, müvekkili markasının tanınmış olduğunu ileri sürerek, YİDK'nın 2020-M-4408 sayılı kararının iptaline ve dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP 1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde;müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. 2.Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının sunduğu delillerin ciddi bir şekilde kullanımı göstermediğini, taraf markalarının benzer olmadığını, markaların kapsadıkları mal ve hizmetler arasında da benzerlik bulunmadığını, itiraza gerekçe markanın su üstü deniz platformlarında ve komuta kontrol merkezlerinde gözetleme amacıyla kullanılacak olup müvekkiline ait markanın şirketler ve kamu kurumlarında bilgi güvenliği yönetimi amacına yönelik olduğunu, markaların karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı, davacı markasının tanınmış olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu 2019/27639 sayılı ve “VATOS” ibareli marka kapsamındaki malların davacının markalarının kapsamında aynı/aynı tür/benzer/ilişkili olarak yer aldığı, dava konusu marka başvurusu ile davacı markaları arasında marka işaretleri bakımından benzerlik olsa da, hükümsüzlük davası ve YİDK iptali bakımından davacı tarafından 2010/04261 tescil numaralı "VATOZ" ibareli markaya yönelik kullanım ispatı yönünden işbu kullanımı ispata yarayan delil sunulmadığı, YİDK kararının yerinde olduğu ve iptali şartlarının oluşmadığı, hükümsüzlük ve terkin koşullarının da gerçekleşmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince istinaf edilmiştir. IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 19 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca aynı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası kapsamında yapılan itirazlarda, itiraz gerekçesi markanın itiraza konu başvurunun başvuru veya rüçhan tarihinde Türkiye’de en az beş yıldır tescilli olması şartıyla, başvuru sahibinin talebi üzerine, itiraz sahibinden, itiraza konu başvurunun başvuru veya rüçhan tarihinden önceki beş yıllık süre içinde itiraz gerekçesi markasını itirazına dayanak gösterdiği mal veya hizmetler bakımından Türkiye’de ciddi biçimde kullanmakta olduğuna ya da kullanmamaya dair haklı sebepleri olduğuna ilişkin delil sunması talep edilebileceği, itiraz sahibi tarafından bu hususların ispatlanamaması durumunda itirazın reddedileceği, somut uyuşmazlıkta itiraz eden davacı tarafından başvuru sahibi davalının kullanımın ispatı talebi üzerine Markalar Dairesi Başkanlığına sunulan broşür sayfaları davacının ciddi kullanımını ispata yeterli olmadığı gibi, hükümsüzlük talebi yönünden dava aşamasında sunulan delillerin de bu hususu ispata yeterli olmadıkları, zira sunulan delillerin yoğunlukla Aselsan'a ait olduğunun görüldüğü, 19.06.2015 tarihinde "VATOZ" ibaresi taşıyan ürünle ilgili seyir kabul testleri yapıldığı anlaşılmış ise de itiraza mesnet markayı taşıyan ürünlerin satışına ilişkin olduğu iddia edilen faturalar üzerinde de herhangi bir markasal kullanımın bulunmadığı, bu hale göre itiraza mesnet 2010/04261 sayılı markanın ciddi ve pazar payı yaratmaya elverişli kullanımı ispatlanamadığından başvuruya itirazın ve davanın reddinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir. V. TEMYİZ İNCELEMESİ 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davaya konu YİDK kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci ve beşinci fıkraları 3. Değerlendirme Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir. VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 30.09.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.