Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2023/5206 E. 2024/6975 K.

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/783 E 2023/668 K HÜKÜM : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Fikri Sinai Haklar Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararı iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: KARAR I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin 2009 yılında kurulduğunu, 2011 yılında kendi akıllı telefonlarını üretmeye başladığını, müvekkilinin “...” markalarının pek çok ülkede tescil edildiğini, ülkemizde de tescili için 2018/112805 sayılı "..." ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, Markalar Dairesi Başkanlığının, 2016/89743 sayılı "..." ibareli ve 2016/89745 sayılı "..." ibareli markalara dayalı olarak 6769 sayılı SMK'nın 5/1-ç maddesi uyarınca başvurunun reddine karar verdiğini, müvekkilince bu karara yapılan itirazın YİDK tarafından kısmen kabul edildiğini ve bir kısım malların başvuruya iade edildiğini, halbuki müvekkilinin başvurusu kapsamında yer alan mallar ile redde mesnet markalar kapsamındaki malların aynı ya da aynı tür olmadıklarını, müvekkili şirketin markasını tescil ettirmek istediği akıllı telefonlar, mobil telefonlar, özçekim lensleri, hoparlörler için kabinler ve diğer eşyaların, markanın reddine mesnet markalar kapsamında yer almadığını, ... sınıflandırmasının sadece idari amaçlara hizmet ettiğini, bağlayıcılığının olmadığını, kaldı ki her iki markanın hitap ettiği tüketicilerin dikkat seviyelerinin de yüksek olduğunu, müvekkili markasının sadece “...” kelimesinden oluştuğunu, ret gerekçesi 2016/89745 sayılı markanın ise yine “...” kelimesinden oluşmakla görsel anlamda yeterli farklılık taşıdığını, müvekkili markasının fiili kullanımının ise özgün nitelikte olduğunu ileri sürerek, YİDK'in 2019-M-9751 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet markalar arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesince, davacının başvuru markasının "..." ibaresini içermesi, mesnet markaların da "..." ibareli olmaları karşısında her iki markanın da işaretsel açıdan aynı olduğu, ne var ki başvuru markasının kapsamında yer alan "mobil telefon yazılım uygulamaları, indirilebilir." emtiası dışındakilerin mesnet markaların kapsamında bulunmadıklarından bu emtia yönünden mal/hizmet benzerliğinin oluşmadığı, “mobil telefon yazılım uygulamaları, indirilebilir.” emtiasının ise redde mesnet markaların kapsamlarında yer aldığından mal/hizmet benzerliğinin oluştuğu, davaya konu edilen YİDK kararının "mobil telefon yazılım uygulamaları, indirilebilir." dışında kalan emtia yönünden hatalı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, dava konusu TÜRKPATENT'in 2019-M-9751 sayılı YİDK kararının dava konusu edilen 2018/112805 başvuru sayılı markasının kapsamında yer alan "mobil telefon yazılım uygulamaları, indirilebilir." dışında kalan emtia yönünden iptaline, "mobil telefon yazılım uygulamaları, indirilebilir." malları yönünden ise açılan davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm davalı vekilince istinaf edilmiştir. IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf edilen ilk derece mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir. V. TEMYİZ İNCELEMESİ 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, davalı kurum YİDK kararının iptali talebine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 2.6762 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu 5/1-ç maddesi 3. Değerlendirme Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir. VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 01.10.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.