Yargıtay · 11. Hukuk Dairesi

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2023/4542 E. 2024/6588 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Hukuk Dairesi
Esas No
2023/4542
Karar No
2024/6588
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/1 Esas, 2023/961 Karar HÜKÜM : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir ... ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/26 E., 2021/213 K. BİRLEŞEN DAVALAR : 1. İzmir ... ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2020/25 E. 2. İzmir ... ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2020/27 E. 3. İzmir ... ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2020/28 E. 4. İzmir ... ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2020/29 E. Taraflar arasındaki asıl ve birleşen davalardaki marka hükümsüzlüğü davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl dava, birleşen 2020/25, 2020/27, 2020/29 E. sayılı davalar bakımından davanın kısmen kabulüne, birleşen 2020/28 E. sayılı dava bakımından davanın reddine karar verilmiştir. Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: KARAR I. DAVA 1. Davacı vekili asıl dava dilekçesinde; 2011/59629 sayılı “Şekil+ İzmir Rota” markasının 41. sınıfta müvekkili adına tescilinin sağlandığını, davalının “Şekil+ Rota Anakokulu” markasını müvekkilinin markasının tanınmışlığından yararlanma amaçlı oluşturduğunu, işaretler arasında benzerlik ve iltibas tehlikesinin bulunduğunu, her iki markanın 41. sınıf eğitim hizmetlerinde tescilli olduğunu ileri sürerek 2019/35587 sayı ile davalı adına tescilli markanın 41. sınıf bakımından müvekkilinin markası ile benzerliğinin tespiti ile 41. sınıfta hükümsüzlüğünü talep etmiştir. 2. Davacı vekili birleşen İzmir ... ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2020/25 E. sayılı dosyasında dava dilekçesinde; 2011/59629 sayılı “Şekil+ İzmir Rota” markasının 41. sınıfta müvekkili adına tescilinin sağlandığını, davalının “Şekil+Karşıyaka Rota Koleji” markasını müvekkilinin markasının tanınmışlığından yararlanma amaçlı oluşturduğunu ileri sürerek 2017/47697 sayı ile davalı adına tescilli markanın 41. sınıf bakımından müvekkilinin markası ile benzerliğinin tespiti ile 41. sınıfta hükümsüzlüğünü talep etmiştir. 3. Davacı vekili birleşen İzmir ... ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2020/27 E. sayılı dosyasında dava dilekçesinde; 2011/59629 sayılı “Şekil+ İzmir Rota” markasının 41. sınıfta müvekkili adına tescilinin sağlandığını, davalının “Şekil+Mavi Rota Öğrenci Etüt Eğitim Merkezi” markasını müvekkilinin markasının tanınmışlığından yararlanma amaçlı oluşturduğunu ileri sürerek 2016/57135 sayı ile davalı adına tescilli markanın 41. sınıf bakımından müvekkilinin markası ile benzerliğinin tespiti ile 41. sınıfta hükümsüzlüğünü talep etmiştir. 4. Davacı vekili birleşen İzmir ... ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2020/28 E. sayılı dosyasında dava dilekçesinde; 2011/59629 sayılı “Şekil+ İzmir Rota” markasının 41. sınıfta müvekkili adına tescilinin sağlandığını, davalının “Şekil+Rota Koleji” markasını müvekkilinin markasının tanınmışlığından yararlanma amaçlı oluşturduğunu ileri sürerek 2019/18919 sayı ile davalı adına tescilli markanın 41. sınıf bakımından müvekkilinin markası ile benzerliğinin tespiti ile 41. sınıfta hükümsüzlüğünü talep etmiştir. 5. Davacı vekili birleşen İzmir ... ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2020/29 E. sayılı dosyasında dava dilekçesinde; 2011/59629 sayılı “Şekil+ İzmir Rota” markasının 41. sınıfta müvekkili adına tescilinin sağlandığını, davalının “Şekil+ Hatay Rota Okulları Anaokulu İlkokulu Ortaokulu Lisesi” markasını müvekkilinin markasının tanınmışlığından yararlanma amaçlı oluşturduğunu ileri sürerek 2017/121557 sayı ile davalı adına tescilli markanın 41. sınıf bakımından müvekkilinin markası ile benzerliğinin tespiti ile 41. sınıfta hükümsüzlüğünü talep etmiştir. II. CEVAP 1. Davalı vekili asıl davaya cevap dilekçesinde; müvekkili eğitim kurumlarının 18.10.2007 tarihinde Özel Rota İzmir Öğrenci Etüt Eğitim Merkezi olarak kurulup faaliyetine başladığını, ardından çeşitli şubelerin kuruluşunun gerçekleştirildiğini, 13 yıldır Rota esas unsurlu markası ile faaliyet gösterdiğini, 2011 yılında kurulan davacının 2012- 2013 eğitim yılında eğitim faaliyetlerine başladığını, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca müvekkilinin gerçek hak sahipliğini kazandığını, davacının müvekkilinin kullanımını engelleyemeyeceğini, davacının Rota eğitim kurumlarını bildiği halde aynı markayı kullandığını, içtihatlarda birlikte var olma ilkesinin kabul edildiğini, taraf markalarının farklı logo ve yardımcı unsurlarla ayırt edici hale geldiğini, farklı kullanımlarla iltibasın önlendiğini savunarak davanın reddini istemiştir. 2.Davalı vekili birleşen dosyalar yönünden cevap dilekçesinde; öncelik hakkının müvekkilinde olduğunu, 13 yıldır markayı kullanan, ayırt edicilik sağlayan müvekkilinin engellenemeyeceğini, iltibasın doğmadığını savunarak davaların reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesince, davalının “rota” ibaresini davacının marka başvurusundan çok daha önce eğitim ve öğretim hizmeti sınıfında kullandığı, gerçek hak sahibi olduğu, davalının markaların eğitim ve öğretim hizmetleri emtiasında yer alan “rota” ibaresini hükümsüzlük şartlarının olmadığı, sair emtialar yönünden eskiye dayalı kullanımın mevcut olmadığı, birleşen 2020/28 E. sayılı dosya kapsamında davalıya ait 2019/18919 numaralı marka sadece 41. sınıfta “Eğitim ve öğretim hizmetleri” emtiası yönünden tescilli olduğundan davacının bu dosya yönünden tümden davanın reddedildiği gerekçesiyle asıl dava, birleşen 2020/25, 2020/27, 2020/29 E. sayılı davalar bakımından davacının davasının kısmen kabulü ile davalıya ait 2019/35587, 2017/47697, 2016/57135, 2017/121557 numaralı markaların 41. sınıfta tescilli “Sempozyum, konferans, kongre ve seminer düzenleme, idare hizmetleri. Spor, kültür ve eğlence hizmetleri (sinema, spor karşılaşmaları, tiyatro, müze, konser gibi kültür ve eğlence etkinlikleri için bilet sağlama hizmetleri dahil). Dergi, kitap, gazete v.b. gibi yayınların basıma hazır hale getirilmesi, okuyucuya ulaştırılmasına ilişkin hizmetler (global iletişim ağları vasıtasıyla anılan hizmetlerin sağlanması da dahil). Film, televizyon ve radyo programları yapım hizmetleri. Haber muhabirliği hizmetleri, foto-muhabirliği hizmetleri. Fotoğrafçılık hizmetleri. Tercüme hizmetleri” emtiaları yönünden hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine, 2019/35587, 2017/47697, 2016/57135, 2017/121557 numaralı markaların 41. sınıfta tescilli “Eğitim ve öğretim hizmetleri” emtiası yönünden sicildeki kaydın devamına, sair taleplerinin reddine, birleşen 2020/28 E. sayılı dava yönünden davacının davasının reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince istinaf edilmiştir. IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI Bölge Adliye Mahkemesince, taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, davacı vekilince temyiz edilmiştir. V. TEMYİZ İNCELEMESİ 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Asıl ve birleşen davalar, marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 2. 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı ve 25 inci maddesi. 3. Değerlendirme Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına ve davacı markasının şekil unsuru ile davalı markalarının şekil unsurları bir bütün olarak değerlendirildiğinde işaretler arasında ilgili tüketici kesimini iltibasa düşürecek derecede bir benzerliğin olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir. VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 19.09.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2023/4542, K. 2024/6588, T. 19.09.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-hukuk-dairesi-2023-4542-e-2024-6588-k-b67def2bc414