Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2022/4053 E. 2024/438 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi SAYISI : 2020/888 Esas, 2022/244 Karar DAVALILAR : 1.... vekili Avukat ... 2.Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) vekili Avukat ... HÜKÜM : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2018/315 E., 2019/484 K. Taraflar arasındaki Türk Patent ve Marka Kurumu (Türkpatent) Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "FORM" ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalı gerçek kişinin "Formwich" ibareli marka başvurusuna yaptıkları itirazlarının nihai olarak YİDK tarafından reddine karar verildiğini, oysa dava konusu başvuru ile müvekkili markaları arasında iltibasa neden olacak düzeyde benzerlik bulunduğunu, tescil edilmek istenen 30. sınıf mallar ile 5, 29, 30, 32 sınıf mallara özgü 35. sınıf mağazacılık hizmetleri yönünden emtia benzerliği şartının da gerçekleştiğini, dava konusu markanın müvekkili markalarının tanınmışlığından haksız yarar sağlayacağını, dava konusu başvurunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek 2018-M-6218 sayılı YİDK kararının iptalini, dava konusu markanın 5, 29, 30, 32 sınıf mallar ile bu sınıf mallara özgü 35. sınıf mağazacılık hizmetleri yönünden hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini talep etmiştir. II. CEVAP 1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; işaretler arasında benzerlik bulunmadığını, dava konusu başvurunun bir bütün olarak "Formwich" ibaresinden oluştuğunu, "Form" ibaresinin ayırt ediciliğinin düşük bulunduğunu, iltibas tehlikesinin doğmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. 2.Davalı ... cevap dilekçesinde; dava konusu markayı 12 yıldır kullandığını ve markanın 13 yıldır tescili olduğunu, 12 yıldır piyasada olan markası ile davacı yan markaları arasında bir karışıklık yaşanmadığını, kendi markasının soğuk sandviç ürünlerinde kullanıldığını, davacı markasının ise bisküvi markası olduğunu, bu ürünler arasında iltibas yaşanmayacağını, bütüncül olarak değerlendirildiğinde işaretlerin farklı algılanacağını, “wich” ibaresinin ayırt ediciliği sağladığını savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının "Formwich" ibareli marka başvurusu ile davacının "FORM" ve "ETİ FORM" ibareli tescilli markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, taraf marka işaretleri benzemediğinden tanınmışlık koşulunun da oluşmadığı, davacıya ait tanınmış olduğu iddia edilen markadan haksız bir yararın sağlanabileceği, markanın itibarının zarar görebileceği veya ayırt edici karakterinin zedelenebileceği hususunun kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili adına tescilli "FORM" ibareli markların ayırt ediciliğinin yüksek olduğunu, doğrudan tüketicinin ilgisi çektiği hususlarının yargı kararları ile belirlenmesine rağmen Mahkemece bu hususun dikkate alınmadığını, dava konusu marka ile itirazlarına mesnet markalar arasında görsel, işitsel ve kavramsal benzerlik bulunduğunu, dava konusu markanın müvekkili markalarının asli unsuru olan "Form" ibaresini aynen içerdiğini, "wich" ibaresinin ayırt edicilik sağlamadığını, dava konusu markanın müvekkili markalarının tanınmışlığından haksız yarar sağlayacağını, ayırt ediciliğini zedeleyeceğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı konusu "Formwich" ibareli başvuru ile davacının "FORM" esas unsurlu markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sescil ve anlamsal olarak 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerliğin bulunmadığı, "wich" ibaresis ile yeterli ayırt ediciliğin sağlandığı, işaretler arasında benzerlik bulunmadığından davacının itirazına mesnet markalarının tanınmış olup olmamasının sonucu etkilemediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; tanınmışlık olgusunun hatalı değerlendirildiğini, "Form" ibaresinin zayıf/tanımlayıcı marka olmadığını, aksine doğrudan müvekkiline işaret ettiğine dair pek çok yargı kararının bulunduğunu, çok uzun süre piyasada bulunan işaretin ayırt ediciliğinin yükseldiğini, yüksek ayırt edici marka statüsüne ulaştığını, bu yüksek ayırt ediciliğinin markaların karıştırılma riskini arttırdığını, marka hakkının ortadan kaldırılmasına etki edecek bir görüşün kabul edilemeyeceğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, TÜRKPATENT YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 2. 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası. 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 18.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.