Yargıtay · 11. Hukuk Dairesi

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2022/294 E. 2023/3890 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Hukuk Dairesi
Esas No
2022/294
Karar No
2023/3890
Karar Tarihi

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi SAYISI : 2020/21 Esas, 2021/1096 Karar DAVA TARİHİ : 24.05.2018 HÜKÜM : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2018/192 E., 2019/383 K. Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü. I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "mesa" ibareli birçok markanın sahibi olduğunu, bünyesindeki şirketler topluluğuna marka lisans sözleşmesi ile kullandırdığı “MESA” markasının itibar ve güven kazandığını, “MESA” ibaresinin geçtiği her yerde doğrudan kendi şirketler topluluklarının anlaşılmakta olduğunu, sektör farklılığının dahi ayırıcı olması mümkün olmadığını, davalının "mesamix" ibareli marka başvurusunun, müvekkilinin markasının farklı bir versiyonu, serisi, uzantısı, diğer bir kolu olduğunun ve müvekkilince lisans verilerek kullandırıldığının düşünülmesinin kaçınılmaz olduğunu, başvuru sahibi davalının kendisinden önceki unvan ve marka tescilini bilmediğinin düşünülemeyeceğinden iyi niyetli olduğundan söz edilemeyeceğini, müvekkilinin başvuruya itirazlarının reddedildiğini ileri sürerek, davalı TPMK 05.05.2018 tarih ve 2018/M-3524 sayılı YİDK kararının iptalini ve diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP 1.Davalı Mesamak Makina Petrol Tarım Elektronik İnşaat ve İnşaat Malzemeleri Turizm Tic. San. Ltd. Şti. davaya cevap vermemiştir. 2.Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde; taraf markalarının birbirine benzemediğini, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu 2017/02388 sayılı “mesamix” ibareli başvuru ile davacıya ait markalar arasında, marka işaretleri bakımından benzerlik bulunduğu, dava konusu markanın idari aşama sonrasında kapsamında kalan mallar ile davacıya ait markaların kapsamında yer alan mallar/hizmetlerin aynı/benzer olmadığı, dolayısıyla dava konusu başvuru ile davacıya ait markalar arasında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı, davacıya ait markanın tanınmış marka olduğunun ve başvurunun kötü niyetli bulunduğunun ispat edilemediği, dava konusu başvurunun, davacının ticaret unvanını ihlal eden bir durumunun da olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunun eksik incelemeye dayandığını, müvekkilinin markalarının tanınmış olduğunu, farklı sektörlerde faaliyet gösteren şirketlerden oluşan bir şirketler topluluğunun varlığı da söz konusuyken, müvekkili şirket adına da farklı pek çok marka sınıfında tescilli olan “MESA” ibaresinin kullanıldığı herhangi bir yerde, iddia edilen mal ve hizmet sınıfı farklılığının dahi ayırıcı olmasının mümkün bulunmadığını, davalının kendisinden önceki “MESA” ibaresinin tescilini bilmediğinin düşünülemeyeceğini, dolayısıyla kötü niyetli olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf markaları arasında ibareler bakımından benzerlik bulunsa da, dava konusu başvuru kapsamında kalan 7 nci sınıf mallar ile davacıya ait markaların kapsamında yer alan mallar/hizmetlerin aynı/aynı tür/benzer/ilişkili olmadığı, dolayısıyla dava konusu başvuru ile davacıya ait markalar arasında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı, davacıya ait markanın tanınmış marka olduğunun ve başvurunun kötü niyetli bulunduğunun ispat edilemediği, davacının ticaret unvanının da dava konusu başvuru kapsamında kalan mallar için kullanıldığına dair hiçbir delilin sunulmadığından davacının ticaret unvanını ihlal eden bir durumunun da olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebepleriyle temyiz başvurusunda bulunmuştur. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali ile marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 2.6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu' nun 6 ncı maddesinin birinci fıkrası 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 20.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2022/294, K. 2023/3890, T. 20.06.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-hukuk-dairesi-2022-294-e-2023-3890-k-fb2a7badd6d2